نگرشی نوین روی آفرینش موسیقی ایران

ایران از دیر باز تا کنون سرزمین هنرمندان بزرگ جهانی بوده و خواهد بود...وقتی کتاب "سنت های موسیقیایی"را که به همت اورسولا و کورت راینهارت که توسط شورای بین المللی موسیقی سازمان یونسکو در1969 به چاپ رسیده را دیدم ـ و شروع به مطالعه کوچکی روی آن کردم "متوجه شدم که تقریبا  تمام مشاهیر ایران را  به نام کشورهای همسایه  و بدون هیج  استناد منطقی به( ثبت احتمالی )همان تاریخ رسانده اند. غمگین و ناراحت شدم.بگذریم مهم موسیقی نبوده بلکه مهم  اندیشه و فلسفه غنی دانشمندان این دیار بوده که بیگانگان این حق را هر بار به هر مکان چغرافیایی اطراف ما که خواسته اند داده اند گویا با مشاهیر ایران میتوانستند  خودشان را در جهان نمایان سازند.......چه رسد به  ابن سینا  که در بخارا متولد میشود و اگر دقت کنیم در آن روزگار بخارا به ایران تعلق داشته یا باید امروز به تاجیکستان تعلق میداشت  و زندگی او در اصفهان ومرگش در همدان رخ داده..  که هر دو از شهرهای فرهنگی ایران قدیم هستند. اینگونه وقایع تاریخی را نمیشود تحریف کرد.مولانا که به زبان فارسی سخن میگفت و استاد مسلم زبان فارسی است به علت فوت در قونیه در تاریخ به نام ترکیه ثبت میشود.این در حالیست که  اسامی آوازهای برخی از کشورهای عرب زبان ریشه فارسی دارد. آیا ابن سینا به فارسی سخن نمیگفت که در اصالت ایرانی او احتمال وجود دارد؟و همینطور وقت بسیاری صرف عرب نبودن فارابی باید کرد تا بتوانیم در مورد او حق حرف زدن پیدا کنیم..( ارکستر فارابی ) .انگار همیشه در اصالت این 3 دانشمند بزرگ ایرانی یعنی فارابی --ابن سینا---صفی الدین که در نوشتن نظریه موسیقی ایران زخمت کشیدند شک وجود خواهد داشت و بین ایرانی بودنشان یا ترک بودنشان مناظره بار میآورند و آنانرا به .ترکیه ربط میدهند و....همینطور مراغی که اهل مراغه بود.سلجوقیان باعث بسیاری از این مشکلات  ایران شده اند.حال که  من به خاطر تحقیق روی موسیقی ایران و تئوری  جدیدی روی آن  به  یونسکو دعوت میشوم  سکوتی عمیق  همه جا را فرا میگیرد.قبلا هم اعلام کرده بودم ولی متاسفم ....من وظیفه خود را نسبت به مردم وفرهنگ این سرزمین به جا میآورم و همیشه از اصالت ایران در هر جای دنیا که بوده ام دفاع کرده ام.اما چرا "اهالی موسیقی ایران" حتی نمیدانند که در دنیای موسیقی امروز چه اتفاقاتی افتاده. ....نه خوشحال نه ناراحت نه راحت نه گریان نه  خندان نه احساس نه قهر نه آشتی.........من برایتان آرزوی سلامتی و موفقیت میکنم و همینطور برای همه آنانی که در این راه سخت دانش زحمت کشیدند. این در حالی است که همه تا کوچکترین و بی ارزش ترین اتفاقی که اصلا هنری هم نیست می افتد هزاران بار اعلام میکنند و تبلیغات برای ستاره سازی از .....

دوستان عزیز  هنرمند >>>ستاره ساختن کاری است بس راحت..>>>. ولی ستاره ساختنی نیست بلکه ستاره درخشیدنی است..وقتی میدرخشد همه درخشش او را خواهند دید.و ستاره نمیخواست که بدرخشد بلکه درخشش خودش در طبیعت ستاره وجود دارد.....به یاد همه ستارگان بزرگ ایران که با درخششان جهان را از تاریکی نجات دادند و در علم و هنر آثار جهانی از خود به جای گذاشتند...همینطور به یاد استاد پرویز مشکاتیان که در این خزان غم انگیز  در بین هنرمندان این سرزمین جایش خالیست. به مناسبت  بیستمین سالگرد  مرگ مرتضی حنانه........امیر علی حنانه....تهران/ایران

نوشته شده توسط امیر علی حنانه در شنبه یازدهم مهر 1388 ساعت 4:24 موضوع | لینک ثابت