مرتضی حنانه در آخرین نوروز زندگی

او به اصرار من (امیر علی حنانه) و با مخالفت خودش که اصولا کمتر تن به فیلمبرداری می داد در نوروز سال 1368، کنار سفره هفت سین، نشست و به خاطر من حاضر شد که از او فیلمبرداری کنم، می دانستم که حالش خوب نبود ولی اصلا به روی خودش نمی آورد. یادم می آید که "دوربین فیلمبرداری سوپر هشت کانن" پدرم خیلی خوب مانده بود ولی ما فقط یک حلقه فیلم کوداک8 میلیمتری داشتیم که تاریخ مصرف ان سالها بود که گذشته بود. او چندین بار به من گفت که :"نگیر فایده ای ندارد، فقط وقتم را میگیری". من که اصولا این حرفها را "برعکس او" قبول نمی کردم و به سبب کمی سنم موضع میگرفتم، زیر بار نرفتم و در آن 5 دقیقه فیلم برداری هر آنچه او از من گرفته بود ظاهر نشد و آنچه من از او گرفتم، ظاهر شد. من دیگر خود نیز به فلسفه جبر معتقد شدم. و این بسیار تلخ بود زیرا دقیقا در مهر ماه همان سال 1368، فیلم ظاهر شده، از آلمان به خانه ما رسید (7 ماه پس از فیلم برداری) و در همان ماه هفتم، مهر ماه، پدرم راهی بیمارستان شد و هنوز به خانه بازنگشته............. من به طور اتفاقی در دو شب گذشته (2 اردیبهشت)این فیلم را دوباره پیدا کردم و در آینده آن را دقیق تر مونتاژ خواهم کرد. امروز که به این فیلم نگاه می کنم، احساس می کنم که جبر زمان خواسته بود که پس از بیست سال من این فیلم را پیدا کنم. مخصوصا این بیست ثانیه، حال و روحیه او را کاملا پس از سالها زحمت فراوان روی موسیقی ایران نشان می دهد. من پس از چند سال تحقیق روی"خودش" و سپس"آثارش"،دریافتم که راه موسیقی دان شدن راهی است بس دشوار. بله، راه فهمیدن راه تا صبح نخوابیدن ها است و دیگر برای من اجرای آثارش هدف اصلی نیست. زیرا این آثار خودشان، خودشان را با بهترین ارکسترهای جهان اجرا خواهند کرد.

 بله، اوست که به همان سادگی و بی ریایی در کمال افتادگی اصالتش را حفظ کرده است. مدرنیته دلیلی بر تخریب رسمهای دیرینه ما ملت کهن نیست بلکه احیای انان خود کاری مدرن است. این ۵ ثانیه اثری تاریخی است که من جبرا و با ابتکار خود آن ساخته ام زیرا با مخالفت شدید پدرم روبرو شده بودم. زیرا او اصلا حوصله نداشت

امیر علی حنانه 4 اردیبهشت 1388

فیلمی کوتاه از آخرین نوروز زندگی مرتضی حنانه، حقوق مادی و معنوی اثر متعلق به امیر علی حنانه


 

نوشته شده توسط امیر علی حنانه در جمعه چهارم اردیبهشت 1388 ساعت 9:1 موضوع | لینک ثابت