| تبليغات | X |
yek asre marmuz,tange ghorub kenare daryaye nilgune fars,tanha ghadam mizadam va ba khod miandishidam,aya zabane "asre ma"*1 ta in had faghede guyayist...Nagahan sedaye BAADE chendesh avari ke az labelaye an tirotakhthaye sakht shoru be vazidan kard,tavane mara tahlil bord,barashofte shodam ...tarse ajibi sarasare vojudam ra gereft.SEDAYE zuzeye ,baad aasabe shenavayi e mara rahat nemigozasht.An sotunhaye sakht amvaje nahs o namozuni ra anchenan suznako ghamangiz be man monakes mikard,ke bi ekhtiar be bihudegi motlagh nazdiktar mishodam.Sedaye marmuzi be man goft,az che mitarsi,chera anghadar bitabi----biekhtiar goftam,digar kalami bedast nemiavaram ta anche ra ke dar del daram baz guyam.SEDAYE AJIB goft >aya berasti zabane asre to ta in had faghede guyayist....Goftam ari,azemate alfaze gozashtegan zabane ma ra lal karde ast.shab shode bud ke kenar darya be khod amadam.........................................dar fekre morteza budam.be dardi ke dar sine dashtamo tavane bazgu kardanash digar nabud.Azemate maanaye asarash,ba zabane asre man,guya nabud..in dastane vaghei dar zendegie man dar farvardine 87 kenare an lenje afsaneyi,ma ra baraye lahazati az khod bikhod kard...be yade pedaram budam .ke in dialog beyne ma rokh dad.AZ an ruz be baad navazndegi ke khod zabane ejrayie honare musighist ra kenar gozashtam,va be donbale jostejuye zabani raftam ta bebinam mitavanam anche dar del daram ra bazgu konam.ta bebinam chera zabane asre man faghede teknik shode. ya inke hameye goftaniha ra digar gofteand.vali omid daram ke betavanam zabane vijeyi ra az asare u kashf konam ta mafhume dardash ma ra taskin dahad."darde bozorge musighie ma,nadashtane teknik ejraist".darde bozorge lal budano shenidan...darde dele yek pianisti ke digar,az navakhtane piano lezat nemibarad.man digar be donbale zabane guyaye asre khod dar musighie asre khod migardam....."karhaye bozorge man be dalile nabudane budje va nabudane Orchestre bozorg hanuz ejra nashodeand"M.hannaneh 1344........neveshteye AMIR ALI HANNANEH.29 shahrivare 1387.TEHRAN> PEDARE AZIZAM,HAL KE TANHAYI,MA RA BE JOSTEJU VADASHTI
نوشته شده توسط امیر علی حنانه در جمعه بیست و نهم شهریور 1387 ساعت 21:25 موضوع | لینک ثابت
آخرین نوشته ها
اثری ایرانیست که منطق ایرانی داشته باشد
فرهنگ موسیقی فیلم - مرتضی حنانه
چهارمین اجلاس جهانی موسیقی در اکتبر 2011
4th IMC/FORUM IN TALLINN/ESTONIA
گامهای گمشده قسمت دوم
نگاهی روی گامهای گمشده اثر مرتضی حنانه
هارمونی زوج (I)
کنفرانس مرتضی حنانه در نیاوران //تئوری و هارمونی ایرانی و هارمونی زوج تهران.1353
رنج موسیقیدان بودن قسمت دوم کاری از امیر علی حنانه
رنج موسیقیدان بودن-قسمت اول
درباره وبلاگ
موسیقی مدرن جهان و ایران با نگرشی نوین تر. آفرینش بر مبنای مفهوم های اصیل زبان فارسی و اصالت ریتم ایران.
یک عصر مرموز، تنگ غروب کنار دریای نیلگون فارس، تنها قدم می زدم و با خود می اندیشیدم، آیا زبان "عصر ما" تا این حد فاقد گویاییست. ناگهان صدای باد چندش آوری که از لابلای آن تیر و تخته های سخت شروع به وزیدن کرد، توان مرا تحلیل برد. برآشفته شدم. ترس عجیبی سراسر وجودم را گرفت. صدای زوزهء باد اعصاب شنوایی مرا راحت نمی گذاشت، بی اختیار به بیهودگی مطلق نزدیکتر می شدم. صدای مرموزی به من گفت: از چه می ترسی چرا اینقدر بی تابی؟ بی اختیار گفتم: دیگر کلامی بدست نمی آورم تا آنچه را در دل دارم بازگویم. صدای عجیب گفت: آیا براستی زبان عصر تو تا این حد فاقد گویاییست؟ گفتم آری. عظمت الفاظ گذشتگان زبان مرا لال کرده است.
شب شده بود که کنار دریا به خود آمدم ... در فکر مرتضی بودم. به دردی که در سینه داشتم و توان بازگو کردنش دیگر نبود. عظمت معنای آثارش، با زبان عصر من، "گویا" نبود. این داستان واقعی در زندگی من در فروردین 87 کنار آن لنج افسانه ای، مرا برای لحظاتی از خود بی خود کرد .... به یاد پدرم بودم. که این دیالوگ بین ما رخ داد. از آن به بعد نوازندگی که خود زبان اجرایی هنر موسیقی است را کنار گذاشتم و به دنبال جستجوی زبانی رفتم تا ببینم می توانم آنچه در دل دارم را بازگو کنم تا ببینم چرا زبان عصر من فاقد تکنیک شده است. یا اینکه همه گفتنی ها را دیگر گفته اند. ولی امید دارم تا بتوانم زبان ویژه ای را از عصر او کشف کنم تا مفهوم دردش مرا تسکین دهد... "درد بزرگ موسیقی ما، نداشتن تکنیک اجرائیست" درد بزرگ لال بودن و شنیدن.....درد دل یک پیانیستی که دیگر از نواختن پیانو لذت نمی برد. من دیگر به دنبال زبان گویای عصر خود در موسیقی عصر خود می گردم.....
"کارهای بزرگ من به دلیل نبودن بودجه و نبودن ارکستر بزرگ هنوز اجرا نشده اند". مرتضی حنانه 1344.
پدر عزیزم، حال که تنهایی، مرا به جستجو واداشتی.
من به اصرار پدرم از 8 سالگی نواختن پیانو را نزد طاهر جلیلی آغاز کردم. او به گفتهء آشنایان، آخرین کسی بود که در بیمارستان بر بالینش ایستاده بود. امروز او نیز خود نمی داد که چرا تقدیر او را از اروپا تا بیمارستان خاتم الانبیا می کشاند. اما از آنان دلم گرفته است، که هر روز بر سر سفره ما نان خوردند و پس از مرگش دیگر سوکوتی محض گوشانم را می نوازد.
من از پیانو زدن خداحافظی کردم و از اینطرف با کلاویه های کامپیوترم هر روز که بخواهم کنسرت به زبان فارسی میدهم........
استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر نام نویسنده آن "امیر علی حنانه " بلا مانع است.
فهرست اصلی
آرشیو موضوعی
دوستان
پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY