نگرشی نوین روی آفرینش موسیقی ایران

نوشته شده توسط امیر علی حنانه در پنجشنبه سی ام مهر 1388 ساعت 7:19 موضوع مرتضی حنانه | لینک ثابت

ارکستر سمفونیک تهران 1326

رهبری ارکستر سمفونیک تهران 1330-1332

ناپل ، اسفند 1339

۲۵ مهر ۱۳۶۸ تشییع جنازه مرتضی حنانه از تالار وحدت تا امام زاده طاهر مهرشهر

نوشته شده توسط امیر علی حنانه در چهارشنبه بیست و دوم مهر 1388 ساعت 18:8 موضوع | لینک ثابت

در واقع هر کشوری که عضو سازمان فرهنگی یونسکو می باشد اگر داوطلب باشد  می تواند کمیته ملی موسیقی خودش را در سازمان یونسکو به ثبت برساند. کمیته ملی موسیقی، زیر نظر سازمان یونسکو در ایران و  حتما وابسته به  شورای بین المللی موسیقی می باشد. تقسیم بندی بعدی تا آنجایی که اساسنامه های  جدید در این مورد نشان میدهند عبارتند از شورای موسیقی مناطق جهان  مانند منطقه خاور میانه که ایران نیز در  این تقسیم بندی می گنجد. یا به عنوان مثال شورای موسیقی اروپا و ...

کمیته ملی موسیقی ایران در سال ۱۳۴۰  به ریاست دکتر برکشلی در ۱۶ فروردین  همان سال  مرتضی حنانه را تحت عنوان عضو هییت نمایندگی ایران برای شرکت در  کنگره بین المللی موسیقی تهران که موضوع آن (حفط سنت های موسیقی اصیل ایران--موسیقی ملی--- و موسیقی عامیانه در شرق وغرب ) بود،دعوت می کند. 

این کنگره بین المللی که به اهتمام هنرهای زیبای کشور و یونسکو در تهران ترتیب یافته بود  از ۱۷  تا ۲۴ فروردین ۱۳۴۰ تحت عنوان ((فستیوال موسیقی شرق و غرب)) برگزار شد که جزء فعالیت های شورای بین المللی موسیقی به شمار می آمد. بازتاب فرهنگی چنین کنگره ای قطعا برای کشورمان بسیار مفید واقع شد.

از دیگر اقدامات کمیته ملی موسیقی ایران برگزاری کنفرانس بین المللی آموزش موسیقی در کشورهای شرق  بود که در سال ۱۳۴۶ برگزار شد. همینطور فستیوال هنری شیراز-تخت جمشید نیز از فستیوالهای بین المللی موسیقی جهان بود که تحت عنوان همان دیدار شرق و غرب برگزار شد. ارکستر سمفونیک تهران  و ارکستر مجلسی تلویزیون به عنوان دو ارکستر ایرانی بین المللی در این فستیوال بزرگ اجراهای متعددی داشتند.

در هر حال برای ثابت کردن و به ثبت رساندن موضوعی خاص باید چنان ادبیات مخصوصی را با تدبیری خاص تر اندیشید تا بتوانیم در این راه موفق بشویم.بهتر است از کسانی که دارای تجربه بالا در این امور هستند وبه ادبیات دقیق تر  و به تدابیر فرهنگی اینگونه سازمانها  تسلط بالاتری  دارند استفاده شود. زیرا  کشورهای دیگری نیز همیشه هستند که مثلا عید نوروز از رسم های باستانی آنان به شمار می آید و در چنین شرایطی ثبت دقیقی صورت نخواهد گرفت و یا به عنوان  ( multiple  statue)  مورد بحث قرار خواهد گرفت.

به امید موفقیت و تشکیل کمیته های فرهنگی و هنری برای ثبت کردن میراث فرهنگی ایران زمین عزیزمان.

نوشته شده توسط امیر علی حنانه در یکشنبه نوزدهم مهر 1388 ساعت 1:50 موضوع | لینک ثابت

ایران از دیر باز تا کنون سرزمین هنرمندان بزرگ جهانی بوده و خواهد بود...وقتی کتاب "سنت های موسیقیایی"را که به همت اورسولا و کورت راینهارت که توسط شورای بین المللی موسیقی سازمان یونسکو در1969 به چاپ رسیده را دیدم ـ و شروع به مطالعه کوچکی روی آن کردم "متوجه شدم که تقریبا  تمام مشاهیر ایران را  به نام کشورهای همسایه  و بدون هیج  استناد منطقی به( ثبت احتمالی )همان تاریخ رسانده اند. غمگین و ناراحت شدم.بگذریم مهم موسیقی نبوده بلکه مهم  اندیشه و فلسفه غنی دانشمندان این دیار بوده که بیگانگان این حق را هر بار به هر مکان چغرافیایی اطراف ما که خواسته اند داده اند گویا با مشاهیر ایران میتوانستند  خودشان را در جهان نمایان سازند.......چه رسد به  ابن سینا  که در بخارا متولد میشود و اگر دقت کنیم در آن روزگار بخارا به ایران تعلق داشته یا باید امروز به تاجیکستان تعلق میداشت  و زندگی او در اصفهان ومرگش در همدان رخ داده..  که هر دو از شهرهای فرهنگی ایران قدیم هستند. اینگونه وقایع تاریخی را نمیشود تحریف کرد.مولانا که به زبان فارسی سخن میگفت و استاد مسلم زبان فارسی است به علت فوت در قونیه در تاریخ به نام ترکیه ثبت میشود.این در حالیست که  اسامی آوازهای برخی از کشورهای عرب زبان ریشه فارسی دارد. آیا ابن سینا به فارسی سخن نمیگفت که در اصالت ایرانی او احتمال وجود دارد؟و همینطور وقت بسیاری صرف عرب نبودن فارابی باید کرد تا بتوانیم در مورد او حق حرف زدن پیدا کنیم..( ارکستر فارابی ) .انگار همیشه در اصالت این 3 دانشمند بزرگ ایرانی یعنی فارابی --ابن سینا---صفی الدین که در نوشتن نظریه موسیقی ایران زخمت کشیدند شک وجود خواهد داشت و بین ایرانی بودنشان یا ترک بودنشان مناظره بار میآورند و آنانرا به .ترکیه ربط میدهند و....همینطور مراغی که اهل مراغه بود.سلجوقیان باعث بسیاری از این مشکلات  ایران شده اند.حال که  من به خاطر تحقیق روی موسیقی ایران و تئوری  جدیدی روی آن  به  یونسکو دعوت میشوم  سکوتی عمیق  همه جا را فرا میگیرد.قبلا هم اعلام کرده بودم ولی متاسفم ....من وظیفه خود را نسبت به مردم وفرهنگ این سرزمین به جا میآورم و همیشه از اصالت ایران در هر جای دنیا که بوده ام دفاع کرده ام.اما چرا "اهالی موسیقی ایران" حتی نمیدانند که در دنیای موسیقی امروز چه اتفاقاتی افتاده. ....نه خوشحال نه ناراحت نه راحت نه گریان نه  خندان نه احساس نه قهر نه آشتی.........من برایتان آرزوی سلامتی و موفقیت میکنم و همینطور برای همه آنانی که در این راه سخت دانش زحمت کشیدند. این در حالی است که همه تا کوچکترین و بی ارزش ترین اتفاقی که اصلا هنری هم نیست می افتد هزاران بار اعلام میکنند و تبلیغات برای ستاره سازی از .....

دوستان عزیز  هنرمند >>>ستاره ساختن کاری است بس راحت..>>>. ولی ستاره ساختنی نیست بلکه ستاره درخشیدنی است..وقتی میدرخشد همه درخشش او را خواهند دید.و ستاره نمیخواست که بدرخشد بلکه درخشش خودش در طبیعت ستاره وجود دارد.....به یاد همه ستارگان بزرگ ایران که با درخششان جهان را از تاریکی نجات دادند و در علم و هنر آثار جهانی از خود به جای گذاشتند...همینطور به یاد استاد پرویز مشکاتیان که در این خزان غم انگیز  در بین هنرمندان این سرزمین جایش خالیست. به مناسبت  بیستمین سالگرد  مرگ مرتضی حنانه........امیر علی حنانه....تهران/ایران

نوشته شده توسط امیر علی حنانه در شنبه یازدهم مهر 1388 ساعت 4:24 موضوع | لینک ثابت